Η ανάταξη/ επανατοποθέτηση των υπεξαρθρωμένων οστών είναι μια πρακτική που ασκείται από τα αρχαία χρόνια με πατέρα τον Ιπποκράτη. Στη σύγχρονη εποχή αυτή η τέχνη έχει δημιουργήσει διάφορες σχολές που πολύ ή λίγο έχουν αλληλεπιδράσει στην ιστορία και χρησιμοποιούν άλλες φορές παραπλήσιες κι άλλες λιγότερο όμοιες τεχνικές. Οι σχολές αυτές έγιναν επίσημα επιστήμες. Συγκεκριμένα ονομάζονται Οστεοπαθητική (δομική οστεοπαθητική) με πατέρα τον Andrew Taylor Still (1828-1917) και Χειροπρακτική με πατέρα Daniel David Palmer (1845 -1913). Ως παράδειγμα για την αλληλεπίδραση των σχολών αυτό αξίζει να αναφέρουμε πως ο DD Palmer εκπαιδεύτηκε αρχικά στην οστεοπαθητική πιθανότατα από τον Andrew Still και στη συνέχεια ανέπτυξε κάποιες δικές του τεχνικές. Μίξη αυτών των τεχνικών ανάταξης οστών μετέφεραν στην επιστήμη της φυσικοθεραπείας οστεοπαθητικοί και χειροπρακτικοί που εκπαιδεύτηκαν και ως φυσικοθεραπευτές. Λάμπρα παραδείγματα είναι οι Freddy Kaltenborn (1923-2019) και Geoffrey D. Maitland (1924-2010). Βέβαια και άλλοι επιστήμονες ανεξάρτητα από την οστεοπαθητική και χειροπρακτική ανέπτυξαν τεχνικές ανάταξης οστών, τις χρησιμοποίησαν στην πράξη και έγιναν γνωστές στο κοινό. Για παράδειγμα ο ορθοπεδικός γιατρός James Cyriax (1904-1985). Πέρα από τους παραπάνω στον τομέα της χειροπρακτικής εξαιρετικές προσθήκες προσέφεραν οι J. Clay Thompson (1909-1995) και Clarence S. Gonstead (1898-1978). Με τον όρο Οστεοπρακτική εννούμε την διάφορων τεχνικών οστεοπαθητικής και χειροπρακτικής με στόχο τον εντοπισμό των υπεξαρθρωμένων οστών και την επανατοποθέτησή τους.
Όσα οστά είναι εκτός θέσης είτε πιέζουν γειτονικά νεύρα είτε θέτουν διάφορα μαλακά μόρια σε συνεχή ένταση και πίεση με αποτέλεσμα τραυματισμούς, μυοσκελετικές ανισορροπίες, νευρολογικές και οργανικές δυσλειτουργίες και αίσθημα πόνου. Η Χειροπρακτική μας δίνει τη δυνατότητα να εντοπίσουμε συγκεκριμένες σκελετικές ανισορροπίες, δηλαδή να δούμε ποια οστά έχουν φύγει από την φυσιολογική τους θέση και χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες κινήσεις να τα ανατάξουμε ξανατοποθετώντας τα στη φυσιολογική τους θέση.
Με την Οστεοπρακτική επίσης, αντιμετωπίζουμε:
- Οσφυαλγία (Πόνος Μέσης)
- Αυχεναλγία (Πόνος Αυχένα)
- Τραυματισμούς σε αρθρώσεις και μαλακά μόρια (π.χ. Γόνατο, θλάσεις, μινίσκο κτλ)
- Αρθρίτιδες
- Δισκοκήλες
- Σπονδυλολίσθηση
- Σκολίωση
- Τενοντίτιδες
- Πονοκεφάλους
- Παθήσεις και πόνο οποιασθήποτε αιτίας σε αρθρώσεις
- Σύνδρομα
- Αθλητικές κακώσεις, τραυματισμούς, πόνους
- Εγκεφαλικό
- Σκλήρυνση κατα πλάκας
- Περιφερειακές νευροπάθειες
- Νευροπάθειες Κεντρικού Τύπου
- κ.α.
Σοφοκλής Καρατζόγλου
